Son günlerde PKK yöneticileri silah bırakma süreci hakkında olumsuz açıklamalar yapıyorlar.
Cemil Bayık Eylül ayında yaptığı açıklamada “büyük bir savaşa hazırız” dedi.
Mustafa Karasu 6 Ekim’de “Çözüm süreci tıkanmıştır, somut adım atılmıyor” dedi.
Bese Hozat “Türkiye adım atmıyor, böyle giderse, biz de artık farklı tartışmalar ve değerlendirmeler yapmakla yüz yüze kalacağız” dedi…
Peki gerçekten süreç tıkandı mı, adımlar atılmıyor mu?
Öncelikle şunu sormamız lazım, PKK, kendini feshetmek, silah bırakmak için Türk devletine hangi şartları koştu ki şimdi Türk devletinin adım atmasını bekliyor? Abdullah Öcalan 25 Şubat mektubunda Kürtler için devlet, federasyon, kültürel haklar, özerklik gibi hiçbir şey istemediğini zaten söylemişti.
Öcalan’ın tek şartı kendisinin özgür bırakılması ve medyaya konuşmasının sağlanmasıdır. PKK yöneticileri de Kürtlerin anayasal hakları vb konulardan hiç bahsetmiyorlar. Onlarda Öcalan özgür kalsın diyorlar ama aslında araya kendilerini sıkıştırıp kendilerinin de “halkın gözünde kahraman kalacakları” bir çözüm geliştirilmesini istiyorlar.
PKK yöneticileri zaten sıra ile İmralı’ya gidip Öcalan ile görüşüyor. Öcalan’a bir villa da yapılmış yakında gazetecilerin de gelip gideceği söyleniyor.
Yani Öcalan’ın istediği tüm koşullar neredeyse hazır.
Peki o zaman neden PKK yöneticileri olumsuz açıklama yapıyor?
Çünkü Türk devleti ile PKK arasında bir danışıklı dövüş var. Koordineli hareket ediyorlar. Türk devleti PKK’nin silah bırakmasını istiyor fakat İran’nın durumu netleşmeden bunun gerçekleşmesini istemiyor.
İran’a dönük büyük bir operasyon veya Kürtlerle ilgili tartışmalarda Öcalan yolu ile etkili olmayı hedefliyor. Devlet, Öcalan’ı; Öcalan, PKK’yi; PKK’de PJAK’ı yönetecek ve bu biçimde Türk devleti İran sürecinde etkili olacak. Hesap bu.
Bu nedenle PKK ve Türk devleti beraber süreci yavaşlatma kararı almış görünüyorlar.
Yoksa süreç yürüyor, her ay Kandil’den İmralı’ya görüşme için heyetler gidiyor. Devlet ile Kandil arasında kesintisiz bir mekanizma ve günlük telefon sistemi var. PKK, Kuzey Kürdistan ve Türkiye’de Öcalan ve süreci öven her türlü çalışmayı yapabiliyor. Yani süreç derinlerde işliyor.
Mesele sadece İran’ın durumunun netleşmesidir.
