“Süleymaniye’yi Kürdistan’dan ayırma kampanyasına” karşı yeni bir kampanya başlatıldı: “Kürdistan Bölgesinin Korunması İçin bir Çağrı”

14 Kasım Günü Süleymaniye’de “Süleymaniye ve Halepçe’nin ayrı bir bölge olması” için başlatılan imza kampanyası büyük bir tepki toplamıştı. Kürdistanlı aydınlar bu girişime karşı harekete geçti.
Kürdistan Bölgesi’nde bir grup yazar, akademisyen, gazeteci ve aktivist, “Kürdistan Bölgesi’nin Birliğinin Korunması İçin Bir Çağrı” başlıklı bir kampanya başlattı. Yüzlerce kişi isimlerini yazarak kampanyaya destek verirken, Kürdistan Bölgesi’nin bölünmesine yönelik her türlü girişime karşı çıktı.
Süleymaniye’de başlatılan kampanyanın sözcüsü eski Saddam taraftarı ve Baas Partisi üyesi çıktı
14 Kasım 2026’da Süleymaniye’de, kentin ayrı bir bölge statüsüne kavuşturulması talebiyle imza kampanyası başlatıldı. Tarık Tahir’in sorumluluğunda başlatılan kampanya ya Süleymaniye halkından da büyük tepki geldi. YNK ve Yeni Nesil Hareketine bağlı medya bu kampanyayı medyada büyük ilgi gördüğünü gösteren yayınlar yaptı. Fakat bağımsız medya organlarına göröe Süleymaniye’nin iki ana noktası olan Derge Sera ( Sera Kapısı) ve Baxe Gişti ( Genel Bahçe) kapılarında açılan iki imza masasına halk ilgi göstermedi.
Kampanyayı başlatan isimler medyada yer almamaya özen gösterdi ve bir kadını vitrine koyarak ilgi toplamaya çalıştı. Gelavej Abdullah adlı kadın medyada öne çıktı ve çağrı yaptı. Fakat sosyal medya aktivistleri Gelavej Abdullah’ın eski bir Saddam taraftarı olduğunu açıkladı. Ayrıca aktivistler Gelavej Abdullah’ın 1989’da Baas Partisinin düzenlediği bir etkinlikte Abdullah’ın Saddam’a selam gönderdiği videoları paylaştı.
Karşı kampanya: Kürdistan Bölgesi uzun soluklu bir mücadelenin, birçok kuşağın umut ve acılarının ürünüdür
Ancak imza kampanyasının başlatılması, yüzlerce yazar, aydın ve aktivistin tepkisine neden oldu. Aralarında yazar, akademisyen, gazeteci ve aktivistlerin bulunduğu isimler, yayımladıkları ortak açıklamada şu ifadelere yer verdi:
“Süleymaniye’nin ayrı bir bölge haline getirilmesi amacıyla başlatılan imza kampanyası karşısında temel bir soru sormak gerekiyor: Vatandaşların sorunları Kürdistan Bölgesi’nin birliğinden mi, yoksa yönetim biçiminden, adaletsizlikten ve siyasi anlaşmazlıklardan mı kaynaklanıyor? Sorun yönetimden kaynaklanıyorsa çözümü yalnızca sınırları değiştirmekte değil; kurumların reforme edilmesinde, kaynakların adil dağıtılmasında ve hak eşitliğinin sağlanmasında aramalıyız.”
Yazar ve aydınların ortak açıklamasında şu değerlendirmelere de yer verildi:
“Kürdistan Bölgesi yalnızca coğrafi sınırlar veya idari bir yapıdan ibaret değildir. Aynı zamanda ortak bir tarihin, uzun soluklu bir mücadelenin, birçok kuşağın umut ve acılarının ürünüdür. Süleymaniye, Erbil, Duhok ve Halepçe; Ranya ve Kaladize, Mergesor ve Şeladize, Xaneqin, Kalar ve Kifri ile diğer bütün şehir ve bölgeler bu ortak tarihin parçalarıdır. Aralarındaki farklılıklar, bu toprakların zenginliğidir; birbirlerinden kopmalarının gerekçesi değildir.”
Kampanyaya katılan isimlerden, Metro Merkezi Koordinatörü Rehman Garip, bugün (16 Kasım 2026 Pazartesi) Rûdaw Medya Ağı’na yaptığı açıklamada, “Bizim başlattığımız kampanya da Süleymaniye’yi ayırmak amacıyla başlatılan kampanya da Kürdistan Bölgesi’ndeki yönetim anlayışının, iktidardaki her iki parti tarafından yeniden değerlendirilmesi için bir fırsata dönüştürülmelidir” dedi.
Ortak açıklamada, siyasi taleplerin dile getirilmesi hakkına da dikkat çekilerek şöyle denildi:
“Her vatandaşın görüşünü ifade etme ve siyasi taleplerini sunma hakkına saygı duyuyoruz. Ancak imza toplama kampanyası, siyasi bir iradenin ifadesi olsa da tek başına genel bir toplumsal mutabakatın kanıtı değildir. Böylesi bir kampanya, kapsamlı bir diyaloğun ve anayasal, ekonomik ve toplumsal bir değerlendirmenin yerini alamaz.”
Yazar ve aktivistler açıklamalarında şu ifadelere de yer verdi:
“Süleymaniye adaleti hak ediyor, Erbil adaleti hak ediyor. Duhok, Halepçe ve Kürdistan Bölgesi’nin bütün bölgeleri de aynı haklara sahip. Hiçbir şehir siyasi partiler arasındaki anlaşmazlıkların kurbanı olmamalı, hiçbir parti de kendisini bir şehrin tek temsilcisi olarak görmemelidir.
Mestûre ve Habsahan’ı, Zeynebhan ve Margret’i; Nali ve Ciziri’yi, Xani ve Haci’yi; Abdulhalik Maruf ve Hüseyin Arif’i, Mayi ve Şêrko Bêkes’i ve daha yüzlercesini birbirinden ayıramayız. Onların hepsi, Kürdistan’ın kalbi ve ilham kaynağı olduğu tek bir ruhun farklı bedenlerdeki temsilcileriydi.”
Açıklamada son olarak şu ifadeler kullanıldı:
“Kürdistan Bölgesi hiçbir siyasi partinin mülkü değildir; Süleymaniye de hiçbir siyasi gücün mülkü değildir. Her ikisi de vatandaşların hakları ve geleceğiyle bağlantılıdır.”




