PKK, Kürdistan Bölgesin’deki Parlamento toplantısı ile başlayan krize nasıl yaklaştı?
4 Kasım günü Kürdistan Parlamentosunun 52 üye ile toplanması iki yıldır devam eden “Parlamento’nun toplanamaması” krizini sona erdirdi. Fakat YNK lideri Bafil Talabani’nin 5 Kasım günü “Süleymaniye’de ayrı bir yönetim” kurma açıklaması ile yeni ve daha büyük bir kriz başladı.
Tüm Kürtlerin yakından takip ettiği bu kriz sürecin tüm parçalardan Kürtler, aydınlar, siyasetçiler ve partiler yakından takip ediyor ve konuya ilişkin yorumlar yapıyorlar. Ve tabi ki PKK’de konu ile yakından ilişkili ve medyasında sürekli manipülatif bir yayın çizgisi izliyor.
Bu yazıda PKK’nin ve medyasının konuya dönük oluşturduğu politikaların kısa bir özetini ve yayınlar dışındaki gerçek stratejisini ortaya koymaya çalışacağım.
PKK medyası iki ayrı koldan çalışıyor
PKK medyası iki ayrı kolda hareket ediyor. Birincisi ANF, Roj News, Nuçe TV vb isimlerle yayın yapan ve aslında herkesin PKK’ye ait olduğunu bildiği medya yayınları.
İkincisi ise Apocu Network ağının, Süleymaniye, Rojava ve Avrupa merkezli sosyal medya üzerinden oluşturulmuş küçük ama aktif yapıları.
PKK bu iki ayrı medya kolunda iki ayrı değişik politika uyguluyor. İkinci gurup medya açıktan Barzani siyaset geleneğini hedefliyor ve aslında Bafil Talabani’nin tutumunu meşrulaştırmaya çalışıyor. Ve bu medya özellikle Kürdistan Bölgesin Başbakanı Mesrur Barzani’yi hedefliyor. KDP ve YNK arasında geçmişte var olan sorunları tekrar tekrar kaşıyıp, kışkırtıcı bir rol oynuyor. Bunların amacı daha çok hitap ettikleri kitlede “Bafil Talabani haklıdır” algısı yaratmayı amaçlıyor. Ayrıca bu medya sürekli hesaplarında Kürdistan Bölgesi haritasını Süleymaniye ve Hewler diye iki ayrı bölgeye olarak gösterip insanların zihninde parçalanmışlığı oturtmaya çalışıyor. ( Parantez içinde söyleyelim bunlar daha çok Süleymaniye’de yaşıyor ve elbette yayınları karşılığında YNK’den de destek görüyorlar.)
PKK’nin resmi medyası ise kendine farklı bir pozisyon biçmiş durumda, bunlar daha çok PKK’ye makul adam, üçüncü yol, arabulucu rolü gibi bir rol biçmek üzerine yayın yapıyorlar. Örneğin Özgür Politika gazetesi yaşanan durumu “Ortak yönetim çöktü” başlığı ile yayınladı. Ve aynı medya Abdullah Öcalan’ın konuşmalarını derlediği “Başur Yeniden Yapılanmalı” manşeti ile konuşa ana sayfadan yer verdi. Öcalan’ın açıklamasında şu ifadeyi kullanıyor: “ Kürt Federe Bölgesi’nin demokratik esaslar temelinde yeniden örgütlenmesi, toplumun yönetime aktif katılımının sağlandığı bir kamusal alan inşası durumunda etkili bir entegrasyon sağlayabilir.”
Hemen arasından ise Mustafa Karasu Özgür Politika gazetesinde Haydar Ali Rıza adı ile makale yayınladı ve yaşamlardan kendilerine pay çıkarmaya çalışıp “Öcalan yakalanmasaydı bu sorunlar olmazdı” minvalinde sözler sarf etti ve yine topu Kürt milliyetçiliğine attı. Ayrıca Kürtlerin birliğinden söz ederek aslında kendilerine başvurulmasını işaret etti.
PKK medyası yaptığı yayınlarda sürekli demokrasi çağrısı yaptı halde demokrasinin en işlevli hali seçim sonuçlarını reddeden YNK’ye tek bir kelime ile “seçim sonuçlarına kabul et” demedi. Ve Bafil Talabani’nin girişiminin Kürdistan Bölgesinin statüsünü tehlikeye attığı ve iç savaş tehdidi yaptığını görmezden geldi. Neden? Çünkü PKK’nin tarafı bellidir.
PKK, Kürdistan bölgesi sorunlarında tarafsız mı?
Yani PKK yönetimi ve resmi medyası olayda ağır abi, makul abi, arabulucuymuş gibi rol üslendiğini göstermeye çalışıyor.
Oysa ki Son on yılı hatta son bir dört-beş yıl içinde yaşananları bile veri olarak kabul edersek PKK’nin Güney Kürdistan’da, Kürdistan Bölgesi içinde yaşanan sorunlarda ki tutumunun çok farklı olduğunu göre biliriz. PKK, Kürdistan Bölgesi’nde yaşanan siyasi anlaşmazlıklarda 1990’ların başından itibaren hiçbir zaman tarafsız olmamıştır. Hatta tam tersine her zaman taraf tutmuş, kışkırtan ve çatışmadan kendine alan açmaya çalışan bir tutumu olmuştur.
PKK’nin 2012 sonrası PKK’nin Kürdistan bölgesinde ki provokasyonları
Şöyle bir hatırlatma yapalım, 2001 Kandil çatışması sonrası YNK ve PKK arasında büyük bir kırılma yaşandı. Ve 2012 ile beraber İran’ın ara bulucuğu ile beraber YNK ve PKK tekrar büyük dostluk geliştirdi. Hemen hatırlatalım YNK’nin, Hewler hükümetinden kendini koparmaya ve Irak’ı merkez aldığı tarih te 2012’dir. Elbette bu bir tesadüf değildir.
PKK, özellikle de 2014 sonrasında açık biçimde KDP’ye karşı YNK’nin yanında durdu. Aslında YNK’yi kışkırttı ve cesaret verdi. Örneğin 2020 Aralık ayında Germiyan, Kifri, Halepçe ve Süleymaniye’de KDP binalarına yapılan saldırıları PKK’nin gençlik hareketleri örgütledi. Bu konu o dönem medyada açıklamalar ve şahitlerle ispatlanmıştı.
Kürdistan’ın en büyük ekonomik kriz yaşadığı dönemde PKK’nin Türk sol örgütlerle kurduğu HBDH (Halkların Birleşik Devrimci Hareketi) Maraş’ta Kürdistan Petrol Boru hattını patlattı. Ve Kürtler sadece bu olayda günde 10 milyon dolar zarar etti.
PKK, 2024 yılında Hewler’de Lenge Pazarı ve Hewler Kayseri çarşılarının kundaklanması olaylarını YNK ile beraber planlamıştı. Hemen ardından Duhok’taki ye altı çarşısı da yandı. Daha sonra Irak İç İşleri bakanlığının kendisi bile çarşı yakanların YNK’li kadrolar olduğunu ve PKK’den eğitim aldıklarını söyleyerek yangınlardan PKK’yi sorumlu gördü.
Şimdi durum buyken sanki tüm bunlar yaşanmamış gibi PKK’nin kendini makul örgüt gibi sunması ve birlik önerileri yapmasının tabi ki hiçbir anlamı yoktur. Özellikle de Şengal’i Irak’a teslim ettikten sonra PKK’nin “Ulusal Birlik” çağrısı yapmasının hiçbir anlamı yoktur.
PKK aslında YNK’yi bu yola teşvik eden güçtür. Hatta aslında PKK oyun kurucular için YNK’den daha önemli bir piyondur.
PKK ve YNK’nin ortak planı: Entegrasyon
PKK, son on yılda Kürdistan Bölgesi ve Irak’ta yapılan tüm seçimlerde YNK’yi destekledi. Öyle ki, Şu anda Ahmat Şara’nın danışmanı olan o dönem HSD Generali Mazlum Abdi medyaya çıkıp Güney’de olsam “YNK’ye oy verirdim” diyecek kadar açık biçimde YNK tarafgirliği yaptılar.
Ve gerçek şudur ki: PKK’nin YNK’yi desteklemesi YNK’nin Hewler hükümetinde iktidar olması için değildir. PKK’nin YNK’yi desteklemesinin altında zayıf bir YNK idaresinde Kürdistan Bölgesinin Irak’a entegre olması planı yapmaktadır.
Her iki tarafın Hewler’e dayattığı bir şey var: Ya Irak’a entegre olacaksın ya da iç savaş çıkacak…
PKK’nin tutumu tek başına PKK aklının politikası değildir. YNK’nin tutumu da YNK aklının politikası değildir. Ortada Kürtlerin “Entegrasyon projesi” ile bölgenin yeni düzlemde güç olmaktan çıkarılması planı vardır. Ve bu planı deşifre etmek Kürt vatanseverlinin en önemli görevidir.
